Poíesis - Ukryte Życie Krajobrazu

Szyba okienna jest progiem hermeneutycznym. W odbiciu, gdzie literatura nakłada się na martwą naturę parkingu, następuje pęknięcie w kontinuum codzienności. To tutaj pojawia się Trickster – postać, która, choć nie kłamie (w tym przypadku), to wywraca prawdę na lewą stronę.

  Drewniana kładka pośród mokradeł. Suche skrzypy stoją gęsto. Wiatr porusza ich łodygami – jakby wyciągały się w moją stronę.

Ktoś gdzieś idzie ścieżką,  która prowadzi donikąd,  znikąd wiedzie.

  Wokół las.   Jakiś ktoś jest „sam”.   A przecież pełno tu żywych dusz.

 Duchy mijającej zimy. A dla mnie duchy mijającej 50-tej zimy. O czym  pisać w tej sytuacji? O czym myśleć? Co przywoływać z pamięci?

 Mam czas. Muszę to sobie często powtarzać. A nic mnie tak nie zatrzymuje jak wido k drzewa.